Shiten ._. Głupi real :(

Nie wiem czy na blogu nie założyć kącika z moimi problemami >.< Dużo się ich nazbiera :( Albo w ogóle z dniami mojego życia ... Ostatnio nie myślę racjonalnie przez "życie miłosne"... Może ktoś pomoże ? :(

      Zakochałam się... pierwszy raz tak poważnie. Nazywa się on Kuba, jest z 5B (klasy której niezbyt lubię). Na samą jego myśl na mej twarzy pojawia się uśmiech. Gdy popełnię przy nim błąd wypominam to bardzo długo, lecz dla mnie ciągnie się to jak tysiąclecia. Nasuwają mi się wtedy różnorakie myśli "Nie... On mnie już nigdy nie pokocha... Nikt mnie nie pokocha...", "Czemu ja go tak kocham!? Czemu muszę tak cierpieć!?, "Nigdy sobie tego nie wybaczę... Chcę to zakończyć... Ból, cierpienie... ale jak mam tego dokonać bojąc się bólu?". Myślę o nim więcej niż ludzki mózg mógłby zliczyć. Kiedyś nawet miałam o nim sen. Ja wiem że to miłość. Jestem młoda... Ale on jest dla mnie... wspaniały. Ale czy ktoś pokocha takiego kogoś jak ja? Na pewno nie... Brzydka, idiotyczna, niewysportowana... może i mam dobre stopnie, lecz kto w dzisiejszych czasach zwraca na to uwagę? O mej miłości powiedziałam dwóm najlepszym przyjaciółką, Zuzi i Wiktorii.
    Zastanawia mnie czy on może jest mną zainteresowany? To pytanie mnie dręczy... Nigdy żadne pytanie nie było dla mnie takie uciążliwe. Często mi dokucza... Ale nie w taki sposób złośliwy, tylko raczej żartobliwy. Tak jakby chce mnie rozśmieszyć, a przy tym zarzucał swój słodki uśmiech. Był według mnie naprawdę ładny. Nosił okulary, ale nie robiło to żadnej różnicy. Miał krótkie, ciemne blond włosy i zwykle zakładał dresy bądź jeansy.
   Moje koleżanki chcą bym mu powiedziała iż go kocham. Nie pomyślałam o tym że może mnie wyśmiać. Ktoś taki jak ja, jego? Nie... To niemożliwe... byłoby to żałosne. Ale co jak one miały racje? Moja głowa powoli pęka od nadmiaru myśli na ten temat. Niestety... jestem w 90% pewna że zaprzepaściłam swe szanse...

Poniedziałek 2 kwietnia.

   Nagle wybił dzwonek, który miał nam oznajmić zejście w dół do przebieralni na WF. Zeszłam powoli po schodach w dół i powoli się przebrałam.W oka mgnieniu byliśmy już na sali gimnastycznej. Ta... Znów WF z chłopakami. Pewnie będą dwa ognie znając życie. Pani wyciągnęła jaskrawo żółtą piłkę do siatkówki. Dobra... Jula pamiętaj nią gramy również w zbijaka. 

-Gramy w siatkówkę! 

_______________________________________________________________________

Dobra... wiem złe opowiadanie... Ale później dokończę... zbyt wielki dołek :( Chodzi o to że wszystko przy nim chrzanie na siatkówce ;( Chcę mu zaimponować ale jak zwykle nic mi nie wychodzi :( Zakochał się zapewne w Wiktorii bo to widać ;( Ładna... Wysportowana... Cool... A ja pasztet i brzydal ._. ;( Nigdy nikt się we mnie nie zakocha :( Pa :(